Recensies

Maart 2017 – Andalusië revisited

In februari 2015 bezochten we Andalusië al. Ook toen verbleven we met  veel plezier op La Balsa. Het weer liet ons in 2015 een heel klein beetje in de steek. In die zin dat er sneeuw lag op de hoogste toppen waardoor we lang niet alle geplande passen met de motor konden rijden.

Vandaar deze herkansing in maart van dit jaar. Wederom reden we met de auto en de motor op de trailer naar Zuid Spanje. En dit keer hadden we geluk. Twee weken lang bijna elke dag prachtig motorweer waardoor we de Sierra Nevada en alle omliggende Sierras hebben kunnen bezoeken.

En het verblijf op La Balsa was weer uitstekend en het beestenspul leuk om mee te spelen.

Marion, weer hartelijk bedankt en wellicht tot een volgende keer.

Groet, Jeannette en Wim, Enschede

 

Tegen de uitlopers van de Sierra Nevada ligt verscholen de cortijo van Marion en Bart. Om er te komen verlaat je onverwachts de rustige doorgaande weg af en rijd je op een onverhard pad enigszins omhoog door boomgaarden. Stenen muurtjes links en rechts van het paadje, overhangende olijf- en amandelbomen, hier en daar iemand die op de kaveltjes werk verricht. Marion heet je hartelijk welkom met koffie of thee (of iets anders natuurlijk), terwijl ze je over mogelijke trips en wandeltochten in de omgeving vertelt. Eigenhandig opgeknapt is het een knusse plek geworden voor rustzoekers en wandelaars. De eenvoud is prettig en past bij de soort vakantie die je op La Balsa kunt hebben. Hier gaat het om de natuur, het Spaanse dorpsleven en dat wat je in de natuur kunt ontdekken. Einde van het jaar zijn de druiven aan de pergola rijp. Je plukt zoveel je op kunt. Heerlijk.

Dag Marjon,

Alles goed met je ? Ik wil je nog bedanken voor de fijne week in Alquife. Ik vond het super en jullie zijn zo lief ... Hoe gaat het met Zoro ? Is Zoro al groter geworden ? En de andere poesjes en de hond ? Ik stuur je enkele foto's van ons verblijf. Hou je goed !

Groetjes,

irina

Dag Marion,

Wat een geweldige vakantie hebben wij gehad in La Balsa 14 dagen ( eerste 2 weken van april) puur genieten van zoveel speciale belevenissen. Voor de vakantie had ik je website bekeken en de referenties gelezen, Uiteraard sprak me dat aan anders was ik niet gegaan, Maar ik had me niet gerealiseerd dat het zooooo grandioos zou zijn.Ik heb alles opnieuw gelezen, het staat wel goed beschreven, Ik hoef niets toe te voegen, maar het zijn woorden. En weet je het La Balsa en omgeving, laat zich niet beschrijven Je moet het zelf ervaren!!!!!  Enorm bedankt , ook voor de prachtige foto’s

Groetjes Janke

Lieve Marion en Bart, ik wens jullie ook een gezond, inspirerend en gelukkig 2016. Ik vond het super fijn om met de Kerst bij jullie te zijn! Mooi concept; rust, stilte, prachtige natuur, "niet alleen- gevoel" en heel betaalbaar. Mijn laatste 2 dagen waren ook heerlijk; alleen met jullie 2 en samen lunchen op zijn spaans! Niet te vergeten, mee naar het theater in Grananda. Top! Tot ziens!

Elice

José

Mijn oog viel in februari, toen ik zo maar voor mijn vakantie wat aan het surfen was, op de kleine mededeling “zin in de amandelpluk, wij kunnen nog handen gebruiken”. Even doorklikken en ik kwam op de site van La Balsa. Het concept sprak mij gelijk aan: lekker basic, mooie natuur, gezamenlijke keuken en woonkamer, mooie kamers, kortom rust, ruimte en toch ook wel weer de mogelijkheid om mensen te ontmoeten en gezamenlijk dingen te ondernemen. En Nederlandse uitbaters; voor mij heel belangrijk want ik kan geen woord Spaans. Precies wat ik zocht dus. 

Ja en daar ging ik voor het eerst in mijn leven alleen naar het buitenland. La Balsa was een warm bad, zeg maar gerust een beetje thuiskomen. Ik had geluk en viel met mijn neus in de boter. Was nog maar net aangekomen en de andere 3 gasten Marjon, Masja en Marije, die er ook nog maar net waren, stonden op het punt om een wandeling te maken en ik kon al gelijk met hen mee. We hadden al snel een klik en er werd onderweg al flink gekletst. Vanaf die tijd hebben we zo’n beetje alles samen gedaan en ontzettend veel gelachen en verteld. Van boodschappen en wat drinken in het dorp, wandelen, koken, de amandelpluk noem maar op. Heel gezellig allemaal. Daarbij stonden Marion en Bart altijd voor ons klaar en hebben ons kennis laten maken met alles wat Spaans of liever gezegd Andalusisch is. De sfeer was super relaxed en niets was te gek. 

Ik kan er nog uren over vertellen, maar dat ga ik niet doen. Als ik aan La Balsa denk, dan denk ik aan gastvrijheid, gezelligheid en genieten. Want dat heb ik gedaan. Alle dagen. Heerlijk! Dank je wel, ten eerste aan Marion en Bart, maar zeker ook aan Marije, Marjon en Masja. En als laatste ook dankjewel aan Boeb die los met me meeliep tijdens het “rondje”, ’s nachts waakte of lag te snurken als ik de olijvenboompjes aan het snoeien was.

Jeannette en Wim, Enschede

Spanjaarden zijn gelovige mensen.  Ze geloven niet alleen in God en in de kerk maar ze geloven ook dat je overal met de auto moet kunnen komen. Dus is Spanje vergeven van wegen naar de meest gekke plekken. Dus als je lekker motor wilt rijden is Spanje een goede keuze. Wil je het motorseizoen ook nog vroeg in het jaar beginnen dan moet je naar het zuiden van het land.Wij hadden her en der al reportages gelezen over Andalusië en over de plezierige temperaturen daar terwijl in ons eigen landje de wegen nog gestrooid worden. En dus was het eerste reisdoel van het jaar snel gevonden. Daar een huisje vinden was wat lastiger. Weliswaar barst dit landsdeel van de vakantiewoningen maar het merendeel is te vinden langs de Costa del Sol. Landinwaarts is het wat lastiger. Uiteindelijk vonden we La Balsa, de verbouwde geitenboerderij van Marion Aerts met kamers en een appartementje. We brachten er twee heerlijke weken in maart 2015 door en reden de nodige motorkilometers, zij het minder dan gepland. En weer thuis is natuurlijk de vraag: is het wat, een motorvakantie in Andalusië?Het is erg ver, 2400 km vanaf Enschede, dus met de motor er naar toe rijden kost even tijd. Tegen de tijd dat je in dit zuidelijk deel van Spanje bent heb je vierkante banden. Je kunt ook vliegen en ter plekke een motor huren.  Wij reden er in twee dagen heen met de motor op de trailer. In alle gevallen is het de moeite waard. Want als het weer zich gedraagt zoals het zou moeten vind je er wel onwaarschijnlijk veel mooie motorwegen. Blijf op wegen met een 3 of 4 cijferig nummer en je hebt gegarandeerd een fraaie route want Spaanse wegenbouwers denken uitsluitend in mooie kronkels. We hadden natuurlijk wat vaker met de motor op pad willen gaan. Routes genoeg maar als je sneeuw op je weg vind wordt het natuurlijk minder. Toch zouden we er graag nog een keer teruggaan. Misschien iets later in het seizoen om de kans op mooi weer verder te vergroten.  La Balsa was een prima uitvalsbasis. Het ligt op de noordflank van de Sierra Nevada maar strategisch tussen diverse andere Sierras. Wij hadden een appartementje met eigen douche/wc/keuken. Je kunt ook gebruik maken van B&B als je het niet erg vind om woonkamer, keuken en douches met anderen te delen. Marion, de eigenaresse is in ieder geval altijd vriendelijk aanwezig met raad en daad. En Dabub, waakhond en knuffelbeest tegelijkertijd, vind motorrijders met fel gele regenkleding zo leuk dat’ie er zelfs zijn semi-permanente slaap voor onderbreekt. Het hele reisverslag kun je terug vinden op de website  Groetjes, 

Nic Out

Mijn verblijf in de Cortijo La Balsa was gedurende 3 weken in oktober 2014. Ik heb er genoten van de serene rust, de zuivere lucht en het weidse betoverende landschap met uitzicht op de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada. Dit was mij vooraf beloofd, met uitzondering van de sneeuw - want die was er ineens - en dat was een heel prettige gewaarwording. Je boekt een verblijf en je verwachtingen worden bewaarheid. Dat gold ook voor de b&b zelf. Deze is knus, eenvoudig ingericht, maar schoon, goed onderhouden en van voldoende gemakken voorzien. Er is zelfs een goed werkende Wi-Fi verbinding op deze enigszins geïsoleerde maar wel unieke locatie! Marion, de gastvrouw met Amsterdamse ‘roots’ die er lustig op los brabbelt in onverstaanbaar Spaans, is volledig geassimileerd met haar omgeving en stelt alles in het werk om het haar gasten naar de zin te maken. Zij propageert, met meerdere gasten in huis, dat er bij toerbeurt gekookt wordt (let wel het is niet verplicht!) en dat er samen gewandeld kan worden met haar als gids en haar trouwe viervoeter als vast gezelschap. Alles onder het mom van vrijheid blijheid en het bevordert de sociale contacten voor wie daarvoor openstaat. Heel relaxed. Zo heb ik de kans gehad om met het lokale leven in deze streek rond Alquife kennis te maken. En niet alleen wandelend. Tegen een schappelijke bijdrage in de kosten komt de Renault Partner van stal en brengt Marion je naar plekken waar de Spaanse cultuur en levenswijze volop te proeven valt. Zo bezocht ik een stierenevenement in La Peza, de Feria del Ganado in Jérez del Marquesado, de grotwoningen in Purullena/Guadix en het kasteel in La Calahorra. Met natuurlijk regelmatig cafébezoek voor een heerlijk glas wijn en die onmisbare tapas. En o ja, ik heb ook nog geholpen met de amandeloogst waarvoor ik in eerste instantie mijn verblijf had geboekt. Kortom, het was heerlijk toeven in de Cortijo La Balsa bij een gastvrouw die haar gasten koestert als de fruit-, amandel- en olijfbomen op haar erf. Zij verzorgt ze goed en ze is er zuinig op. Daarmee de toekomst van haar Cortijo La Balsa veilig stellend. Van harte aanbevolen dus! 

Manon

Ik was op La Balsa en had er een heerlijk rustige tijd, met daarbij de nodige sociale contacten. Iedere dag samen eten, vuurtje aan als het koud is, gesprekken in de late avond en ik kreeg de hond, Dabub, mee op mijn wandelingen in de bergen. Ik kwam voor het amandelen plukken, maar dat bleek meer leuk dan dat het nou zulk zwaar werk was. Beetje met lange stokken in de bomen slaan, goed voor de agressie! De noten vallen op grote zwarte netten die je eerst neer moet leggen. Dan gaan ze in zakken, die Mere en Mercedes daarna meenamen voor verdere verwerking. Zij mochten de opbrengst houden, toch goed voor een paar honderd euro. Marion krijgt later een zak gepelde amandelen en mettertijd hulp bij andere klusjes. Het is veel ruilhandel daar, heel modern en naar verwacht de toekomst, maar in feite is het gewoon traditie op het platteland waar de mensen op elkaar zijn aangewezen. We maakten kennis met een lokale gepensioneerde schaapherder, Paco, een zwijgzame krachtige Spanjaard en met Mere en Mercedes, het stel dat kwam helpen met de amandelpluk. Ze spreken geen woord Engels, dus het was heel goed voor mijn Spaans. We reden een rondje op Paco's paard door de boomgaard, gingen samen uit eten en kletsten over van alles... Op een morgen lag er opeens sneeuw op de toppen van de Sierra, prachtig mooi in de ochtendzon! Voor de winter heeft Marion als toppunt van entertainment de mogelijkheid tot (film)voorstellingen, want op La Balsa is een klein theatertje, genaamd Teatro Rural Luis Buñuel! Daar vertoont ze soms films voor de lokale bevolking. Het Teatro heeft allerlei mogelijkheden om op te treden, deze plek verdient muziek en theater! Ik zie het al helemaal voor me... Ik ga zeker nog eens terug, want ik heb nog lang niet alles gezien van de Sierra Nevada en dat paardrijden vond ik veel leuker dan ik had verwacht, het smaakt naar meer!

Konrad

Motorrijden in de Sierra Nevada. 

Bij een bezoek aan Granada ontdekte in 'per ongeluk' de Sierra Nevada. Op dat moment was er geen ruimte om die te verkennen, maar vast stond dat ik er met de motor naar terug zou gaan. Via internet vond ik La Balsa, dat niet alleen aan de rand van de Sierra Nevada lag, maar ook een Nederlands sprekende eigenaar heeft. Erg handig als je geen Spaans spreekt. En een mooie uitvalsbasis voor ritten door de omgeving.

Door met de autoslaaptrein naar Narbonne te reizen hoef je niet heel Frankrijk door te reizen. Daar is op zich niets mis mee, maar als het doel zuid Spanje is, dan is het handiger Frankrijk een keertje over te slaan. Vanaf Narbonne is het nog altijd zo'n 1200 km naar de Sierra Nevada. Overigens heel mooie kilometers, waarbij je drie Parque nacional kunt doorkruisen op prachtige wegen. Afhankelijk van je tempo en zitvlees goed voor drie of vier dagen toerplezier.

Eenmaal aangekomen in Alquife zijn er verschillende mogelijkheden voor schitterende toerritten. Ja kan via het Sierra de Baza langs de oostkant van de Sierra Nevada, en dan over de prachtige pas met de A-337 terug. Een tweede rondje is via dezelfde pas de Sierra over, en dan langs de westkant, via Granada terug. De meeste wegen zijn in uitstekende staat, en in mei was het er doodstil (en nog niet zo heet).

Naast deze ritten zijn er leuke plekken en steden in de omgeving om te bezoeken, en natuurlijk kan je uitstekend wandelen in de omgeving. De site van La Balsa geeft alle informatie. Combineer dat met de ruime kamers en de gastvrije ontvangst in La Balsa, en je hebt alle ingrediënten voor een heerlijke tijd in een prachtige omgeving.

Kortom: La Balsa in de Sierra Nevada is een aanrader voor motorijders.

Hanny

Mei 2014 breng ik een week door in de cortijo van Marion. Half nog lente is het weer veranderlijk; niet te warm, regenbuitjes en prachtige wolkenluchten. Bremstruiken en oleander kleuren de bergen met hun bloesem.

Marion voert de regie over haar kleine huishouden: een hond en twee katten en de aanwezige gasten. 's Ochtends een ontbijtje met vers geperst sinaasappelsap en een eitje precies zoals je 't wilt. Ze neemt je mee op wandelingen in de Sierras met haar Spaanse wandelclub of haalt je op als je na een lange wandeling ergens anders wilt stoppen.

Marion weet heel wat over de streek en mensen te vertellen. Toeristisch is Andalusië niet, maar voor de wandelaar is dat alleen maar prettig. Gunstige prijzen en 's middags tapas bij de borrel, waar je op verder kunt wandelen.

Verblijven op cortijo La Balsa is een aangename en voor herhaling vatbare ervaring!"

Jos

Wat wil je graag doen tijdens je vakantie in Andalusië? Ik heb wel zin om typisch Spaans te koken, oké wordt geregeld. En heb ook wel zin om paard te rijden, 15 minuten later geregeld. Geweldig, met wat spierpijn van het paardrijden wat zeker de moeite waard was ontzettend lekker gekookt voor de aanwezige gasten. Samen met Angélica (topkok) boodschappen gedaan en vier overheerlijke gerechten gemaakt. In de ochtend een flinke wandeling gemaakt, de molenroute, wat er voor zorgde dat het vers bereide eten goed in de smaak viel. Een geweldige goede betaalbare plek tijdens onze reis.

Jeroen

Paasvakantie bijna voorbij, eindelijk, mijn vakantie begint! Op het programma een roadtrip van 2 weken in Andalucía. Eerst 4 dagen Almuñécar, vooral niks doen aan het zwembad maar ook de rest van mijn reis plannen. Ik ga naar Granada, het is echter vooral de natuur en de Sierra Nevada die me interesseren. In Granada vind ik een groep Spanjaarden die gaan raften in het weekend en ik kan mee maar waar ga ik daarna slapen?

Thuis in Antwerpen had ik de website van La Balsa gevonden maar reserveren wilde ik toen niet, het was een goeie optie … Een telefoontje naar Marion dus, of ik de dag daarop bij hen terecht kon? Natuurlijk, ze moest alleen weten of ik bleef eten, uiteraard, daar doe ik niet moeilijk over …

Zaterdagavond rond 7 uur zitten Marion, Bart, Diederik en Paco op het terras met een fles en wat olijven, ik kan zo mee aanschuiven voor het aperitief … Ik schep op met mijn wilde sportactiviteit maar Bart is niet onder de indruk, raften dat is toch met een bootje stroomafwaarts, dat is geen sport … De toon is gezet, Bart houdt net als ik van een goeie discussie, ook over de belangrijke zaken in het leven. Volhouden Bart en hopelijk kan ik ooit “alcalde” tegen je zeggen, communist of niet!.

Ik ben drie dagen in La Balsa gebleven, het was voor mij de ideale uitvalsbasis om Almería en de Alpujaras te verkennen maar ook om het echte Spaanse leven beter te leren kennen. Ze zijn zeer goed geïntegreerd en als gast van de familie kreeg ik er in een klap een hoop Spaanse vrienden bij …

Mijn reis is voorbij, de herinneringen blijven, bedankt Marion, Bart en Diderik! Nog een tip voor de gelukzakken die naar La Balsa trekken, neem een ‘kratje’ Belgisch bier mee en je hebt al gewonnen!

Maria Bouwman 

Het was heerlijk op la Balsa. Een fijne plek om te zijn, uit te rusten en te wandelen. 's Morgens vroeg al een wandelingetje met Dabub en daarna ontbijten in de zon met Marion en andere gasten in november, wat wil je nog meer?! En dan een wandeling(etje) naar de mijn of een dorpje en natuurlijk de Sierra in. Alleen of met een medegast en natuurlijk Dabub als begeleider en metgezel. 's Avonds was het vroeg donker en kouder en dan was het heerlijk om gezamenlijk te eten, nadat een van ons gekookt had, met een wijntje bij de houtkachel waar ik dan bleef hangen met een boek of gezellig pratend totdat het bedtijd was.

Zelfs aan zee op het strand ben ik geweest samen met Marion en Yvon, helaas was het uitgerekend die dag minder warm, maar toch op het strand “un almuerzo”, uiteraard met een wijntje, was geweldig.

Peggy  Verzett

Ik nam op het allerlaatste moment een trein zodat ik me zo min mogelijk een toerist voelde. Ik nam nog een bus en arriveerde in La Balsa. Het was er dor en het was er ruig en de boertjes stonden er niet hoog. Honden afgesteld op het scherpst van hun instinct. Een vierkante meter pleisterwerk plakte ergens op een oude muur. De kastanjebomen draaiden om hun as. En de innig met zichzelf tevreden zijnde olijfbomen naast de amandelbomen die in knoppen drongen. De bergen onnadrukkelijk aanwezig onder toppen sneeuw. Overal de stenen. En in de oren het stromende water uit de smalle kanalen. En de nacht sikkelde een malle maan op zijn rug tussen de steensterren. Ik zat bij de fijne houtkachel en brandde lekker mijn handen en het weer zou beter worden zei de vriendelijke vrouw des huizes die allerlei wandeltips had. Maar het weer was al goed. En de biertjes smaakten lekker naast de tapas. Alles voelde op een fijne manier gratis aan. Ik denk wel dat ik nog een keer terug ga komen hier.

Lennard

We hebben op La Balsa genoten van een rustige en mooie omgeving. September bleek voor ons een ideaal tijdstip te zijn, niet te warm, maar wel lekker veel zon. Op deze locatie hebben wij een beter beeld gekregen van de Spaanse plattelandscultuur, genoten van mooie natuur en rust.

Sari, Michaël en Roosje

Afgelopen zomer planden we een vakantie in Zuid-Spanje.  We zouden zo'n kleine drie weken onderweg zijn en verschillende locaties aandoen. Eén van onze bestemming was de Sierra Nevada. We startten onze "google" zoektocht.  Al gauw kwamen we erop uit dat dit een toplocatie treft voor fietsers en ruiters.  Mijn man is een echte liefhebber van het mountainbiken en ikzelf reken me onder de "paardenfreaks".  De site van La Balsa trok onmiddellijk onze aandacht.  Ik begon te mailen met de eigenares, Marion, en al gauw werd ons verblijf vastgelegd.

We werden zeer warm ontvangen bij La Balsa. Bart & Marion hadden een heerlijke maaltijd voorbereid!  Meer artisanaal kon het niet zijn, de geit had immers een week ervoor haar leven gelaten voor de lens van Marion en met Bart als assistent in het slachten :-). De locatie zelf is echt top!  Je ziet en voelt de echte Sierra wanneer je rond het huis loopt of je jezelf even in de hangmat legt.  Wij kregen het gastenappartement ter beschikking. Een mooie en zeer ruime living/keuken waarbij de authenticiteit van de oorspronkelijke geitenstal werd bewaard.  De hoogte van de stal en het oude dak werden behouden. De slaapkamer valt in één zin te omschrijving: wat een heerlijk bed!!!  Na dik twee weken Spanje is dit PURE luxe!!!  Een groot contrast met de gebruikelijke Spaanse matrassen vol voelbare veringen :-).

's  Ochtends hoor je achter het huis het water uit de watervoorziening stromen.  Iedere eigenaar mag in functie van de grootte van zijn grond een dagelijkse hoeveelheid water afnemen.  Een prachtig systeem waardoor het hele gebied voorzien wordt van gemetselde beekjes die tot hoog in de bergen lopen. Ieder beekje loopt tot aan een eigendom.  D.m.v. een klein "sluisje" kan men het water tot op zijn eigendom laten lopen. Uiteraard zorgt dit systeem, dat gebaseerd is op eerlijkheid, voor vele discussies onder de dorpsbewoners.  Bart vertelt graag over al deze zaken.  Echt heel fijn om de dorpsanekdotes aan te horen!

Ikzelf ben er een volledige dag op uit getrokken met de paarden.  Marion had alles geregeld.  De paardentocht was echt fantastisch!  Je rijdt van de extreme, droge vlakte tot in de hoge, koele bergen.  De temperatuurschommelingen zorgen voor zeer uiteenlopende fauna & flora.  In de bergen vind je zelfs de mooie lentebloemen zoals bij ons!  Vingerhoedskruid, boterbloempjes, etc...de talrijke riviertjes zorgen voor een prachtige, groene omgeving.  De tocht was een echte uitdaging!  Steile hellingen, de smorende hitte, zelfs na 25 jaar paardrijden was dit een verassende ervaring voor mij.

Rond de cortijo ligt een prachtig bos, de kastanjebomen hebben echt spectaculaire omtrekken!  Hier kan je de mountainbike-uitdaging aangaan. 's Avonds kan je makkelijk voor een rit van een uurtje of twee gaan.  De avonden zijn aangenaam fris en dus ideaal voor een inspanning.  Maar let wel op je tijd, wanneer de nacht valt, valt zij echt!  Je ziet geen maan achter deze bergen en de nachten zijn dus echt donker.  Zalig om de sterrenhemel te kunnen bekijken en echt rustgevend om alles zo te zien verdwijnen!

We hebben echt onvergetelijke dagen gehad op La Balsa!  Onze tweejarige dochter heeft echt genoten van het ongegeneerd rondlopen en verkennen.  Haar vrienden, Boebsy de hond en de poesjes, zullen haar versmachtende aandacht niet snel vergeten :-). Voor ons waren de gezellige avonden met een lekker Spaans wijntje en een fijne babbel echt super! Bart & Marion, bedankt voor de fijne vakantie & tot ziens!

Pel van Hattum

Wij zijn in augustus van dit jaar een dikke week te gast geweest op La Balsa. De site van La Balsa noemt vooral paardrijden en cultuur zoals schildercursussen als mogelijkheden. Wij kwamen echter voor de natuur.

Augustus is goed heet en droog maar we hebben ons daar snel aan aangepast; (heel) vroeg op en dan lekker naar buiten tot een uur of 1. Dan een lekker maaltje ‘thuis’ of op een terras en daarna vorstelijk niksen. Dutje doen, boekje lezen, klein karweitje , rond het huis vlinders of insecten zoeken. Dan pas tegen de avond weer wat meer actie  ontplooien. Prima ritme, jammer dat je daar in Nederland in de zomer niet mee aan hoeft te komen bij je werkgever.

Het is lekker verblijven op La Balsa; het is er ruim, goede bedden, je kunt vlakbij geld pinnen en boodschappen doen en je kunt lekker je gang gaan. Bart en Marion zijn gastvrij maar nooit opdringerig. Altijd bereid tot een praatje, een advies voor je dagbesteding en een drankje op het terras tussen bezoekende Spanjaarden kan ook elke dag. 

Wij hebben vooral genoten van de wandelingen en zeker die via de Puerto de Trevélez naar de besneeuwde toppen  bij Piedra de Los Ladrones op 2.944 meter hoogte. Hartstikke leuk ook zijn de markt van Guadix, de grotwoningen en een dagje strand bij Aguadulce (bij Almeria). Maar ook dicht bij La Balsa kun je lekker lopen en leuke dingen zien.

Voor wie geïnteresseerd is in vogels en ander vliegend spul enkele bijzonderheden: om het huis heen vliegen roodstuit- en andere zwaluwen en iedere dag komen er bijeneters over. ’s Nachts laat de dwergooruil zich horen. In de dorpen zit de zwarte spreeuw. In de bergen heb ik vale gier, theklaleeuwerik, steenarend en alpenheggenmus gezien. 

Het stuk weg tussen Fonelas en Gorafe is ook een aanrader als je graag eens met de auto gaat; slangenarend, westelijke blonde tapuit en ook akkervogels en langs het water de ‘rietzangers’. Als je toch aan de kust bent dan is het aan te raden om voor de vogels ook even  langs te gaan bij de  Salinas de Cerrillos  ten zuiden van Roquetas de Mar; in ieder geval steltkluut en Europese flamingo. Audouins  en dunbekmeeuw en wij hadden er omdat het trektijd was zes soorten sternen en de nodige steltlopers.

Van de vlinders waren boven in de bergen de apollovlinder leuk en verder grote en duinparelmoervlinder, heremietvlinder, gestreepte heivlinder en het prachtige adonisblauwtje. De mooiste libellen waren de gewone bronlibel (op La Balsa) en de grote tanglibel.

Ik ga graag nog een keer terug!

Angelika en Leo

Leo en ik zijn in februari in het prachtige La Balsa geweest. Een stralend zonnetje bij aankomst, bloeiende amandelbomen. De besneeuwde Sierra Nevada op de achtergrond. De paarden van Paco voor de deur, dwalend op zoek naar de lekkerste grassprieten.

We waren er voor het eerst en natuurlijk heel benieuwd. Het is ons uitstekend bevallen. Marion is een gastvrouw die je lekker zelf je gang laat gaan, die veel weet over de omgeving, zorgzaam is en houdt van een gezellige sfeer zonder opdringerig te worden. De gezamenlijke keuken biedt alles wat je nodig hebt om een heerlijk maaltje te bereiden. De omgeving nodigt uit om verkend te worden. Samen hebben we ook nog een paardenritje gemaakt met Dabub, Marions hond, in onze sleeptouw. Lekker galopperen tussen de amandelbomen door. Heerlijk!

Ik kan deze plek iedereen aanbevelen die houdt van de natuur en lekker wandelen. Eeuwenoude cultuur (b.v. Granada met het Alhambra) is bovendien niet ver weg te bewonderen, en een dagje naar zee is ook heel goed te doen. Kortom, we hebben genoten!

Mieke Bouwman

Winter in  Alquife aan de voet van de Sierra Nevada.

Winter 2013 in Nederland is koud met sneeuw,regen en ijs, maar ook  de Sierra kent deze weersgesteldheden. Het verschil met Nederland is dat ik in 3 weken in de  Sierra winter, voorjaar en zomer meemaak, de nachtelijke storm de laatste dag is zelfs herfst.

Is het wintertemperatuur, zit ik bij de houtkachel in de gezamenlijke keuken van La Balsa met een dik boek, is het voorjaar dan ontbijten Marion en ik uit de wind op het terras met uitzicht op ontluikende amandelbloesem, is het zomer dan staat de parasol op het terras en zie je de paarden van Paco grazend achter het  huis, en met storm lig ik in bed  luisterend naar dit natuurgeweld. Bij alle temperaturen is het goed wandelen met hond Dabub , en de 2 katertjes gaan graag mee. Als Marion tijd heeft wandelt ze mee en wijst de weg. 

Cultuur vind ik in Granada, Málaga, Guadix, de Arabische paden met bevloeiingssysteem, de  gerestaureerde kerken in de  dorpen  rondom Alquife en fiets naar  het christelijke kasteel van La Calahorra.

Spaans leren was een van mijn plannen, maar in Alquife spreekt men dialect. Ik kan tot mijn eigen verbazing de gesprekken tussen Marion en de dorpsbewoners vaak volgen, maar zelf spreken lukt niet. Ben ik alleen dan weet ik me wel te redden met mijn koeterwaals Spaans. Ik zal toch echt op les moeten wil ik iets wezenlijks te zeggen hebben in het Spaans.

Wandelen in de omgeving is plezierig, maar in mijn eentje worden het toch niet de echte lange wandeltochten , bang om te verdwalen in deze korte dagen . Ik zie alle marktjes in de omgeving, drink rode wijn ( ik word er  's middags  zeer slaperig van, en 's avonds inactief)met tapas, rijd zelfs een keer op het paard van Paco, bezoek Guadix een paar maal , de manage in de grotwoningenbuurt en doe de dagelijkse boodschappen in het dorp en kook avondeten.

Ik kom dus uitgerust, bruin verbrand en met een voorjaarsgevoel thuis na deze gezellige tijd met mijn gastvrouw Marion.

Marianne Vermeer

Andalucía klinkt opwindend. Mijn eerste kennismaking vindt plaats in cortijo la Balsa. Een prachtige stilteplek in de natuur. De weergoden zijn grillig en bezorgen ons sneeuw. Gelukkig is er een warme kachel en veel gastvrijheid. Als de lucht weer helder blauw is zien we vanuit het huis spectaculaire besneeuwde bergen, waar we eerst nog gewandeld hebben. In La Balsa heb ik het fijn gehad, mede door de vele bezienswaardigheden zowel dichtbij als verder weg . Guadix met z’n grotwoningen en mooie oude binnenstad, het kasteel van La Calahorra, Granada, de tapas en de bijzondere natuur met warme bronnen. Het lijkt me heerlijk Andalucía verder te verkennen vanuit deze plek.

Virginia

Naast het paardrijden, kan er ook creatief geschilderd worden en wel onder Engelse begeleiding, binnen, maar buiten in de natuur kan ook, het was een mooi actief en creatief uitje in de bergen.

Ik heb heerlijk genoten op La Balsa! En ben weer helemaal bijgekomen. 

De andere Marion

Je bent bij La Balsa op de juiste plek als je houdt van bergen en boomgaarden, dieren en authentieke Spaanse dorpsbewoners, eenvoud en goed verzorgd en alles met een avontuurlijk tintje.
Misschien denk je dat het saai is, zo’n cortijo midden in de boomgaarden tegen de bergen aan, echter niets is minder waar. De natuurlijke levendigheid begint al met het plukken van je eigen fruit zoals pruimen en de amandeloogst, de verschillende dieren die je hoort en ziet, de Spaanse dorpsbewoners die vriendelijk zijn, de prachtige natuurverschijnselen van op- en ondergaande zon, een groot deel van het jaar sneeuw op de bergtoppen en de waterstroompjes die je hoort  tijdens het wandelen. Ook is het heerlijk hier om te fietsen en vast te oefenen voor de Vuelta de España.
Alle dorpjes in de nabije omgeving hebben ieder hun eigen kenmerken zoals boven het dorp La Calahorra  het robuuste kasteel met prachtig Romaanse architectuur van binnen, de leuke straatjes, pleintjes en huisjes in Jerez en Lanteira en de aloude ijzermijn met het indrukwekkend blauwe mijn-meer in Alquife.
Iets verder weg ligt Guadix tussen de ‘rocky mountains’ van Andalusië, met de bijzondere grotwoningen en de zeer grote diverse markt. Ook kun je paardrijden waarbij  je je in een cowboyfilm waant met rocky’s en prairies op de achtergrond. Genoeg te zien en te beleven voor een mooie ervaring in dit stukje Sierra Nevada. 

Al gauw blijkt dat (bijna) iedereen in de omgeving Marion kent want als vreemdeling groeten de dorpsbewoners je vriendelijk en checken soms even waar je logeert waarna een nog vriendelijker lach van bevestiging. Dat vind ik leuk voor zowel de dorpsbewoners als de gasten die zich welkom voelen in een gebied waar de tijd even stilstaat.
En ’s ochtends heerlijk ontbijten in de buitenlucht met vers geplukt fruit en ‘s avonds genieten van de kookkunsten van Margreet met ondersteuning van Marion.
Bedankt M&M, het voelde als vrijheid in verbondenheid met zowel de overige gasten als de Spaanse dorpsbewoners. 

No Name

Wat kan het leven toch heerlijk zijn !!!!

Eerst was er een beetje twijfel. Zal ik wel of niet naar Alquife gaan? Aan vliegen heb ik eigenlijk een hekel aan. Autorijden, bijna 2200 km?? Is dat niet te ver? En wat is er in Alquife te beleven?

Maar er was ook iets van, de Sierra Nevada, Andalusië, La Balsa, het ziet er wel allemaal mooi uit, Ik hou van de Bergen, Ik hou van zon, ik kon alleen in Oktober met vakantie. Dus Ja,  Ik ga naar La Balsa in Alquife bij Marion.

Na twee dagen rijden was ik zaterdag 6 oktober in Alquife. Toen ik La Balsa opreed met mijn auto hoorde ik een hele grote blaf van een hond. Volgens mij mocht ik niet op het terrein komen. Met een hele grote boog liep ik om Dabub heen en ging zitten op het terras. Ik was iets te vroeg, Marion, Marion en Saskia waren nog boodschappen aan het halen.

Na een uur of twee kwamen de vrouwen.  Dabub blafte niet meer en werd mijn grote vriend tijdens de vakantie. Ik heb veel met Dabub gewandeld en het was gezellig met hem. Zijn blik, zijn dankbaarheid, geweldig!! Wat een lieve geweldige hond!!  

Alle dagen waren heerlijk. Vooral de eerste week, lekker weer. Ik heb veel gewandeld, redelijk gefietst en 1 dag heerlijk naar het strand geweest. Verder iedere morgen heerlijk hardgelopen in de omgeving en s ’middags lekker zwemmen in de balsa.  

Uiteraard wil ik Margreet bedanken voor het lekkere eten en de vele recepten waarvan we hebben mogen genieten. (lekkere BBQ). En Marion die een goede gastvrouw was/ is en ook heerlijk kan koken!!  De tapas in de kroeg waren lekker.   

Het slapen was heerlijk, lekker rustig en heerlijke goede bedden. Het plukken van de amandelen was leuk, en verder wat er in de tuin groeide zoals de pruimen, peren en druiven. Het is een geweldige mooie omgeving, lekker ruig en zeer schone lucht.

Je kunt er veel dingen doen: wandelen, paardrijden, wielrennen, mountainbiken, vervelen is er niet bij.  

Ik heb een geweldige tijd gehad in La Balsa en het was zeker de moeite waard om ruim 4500 km te rijden.

Jan Kees en Dolinde

O la laaaa Balsa!

Hoe lekker kan het zijn? Ik zit tussen de amandel- en olijfbomen in de zon met uitzicht op de ruige bergen van de Sierra Nevada. In deze inspirerende omgeving ga ik aan de slag met potlood, inkt, aquarel en pastel. Andere materialen en technieken kunnen ook. Niet één maar twee docenten (de een is niet officieel docent, maar doet stiekem wel mee) begeleiden het werk. Er is veel mogelijk: landschap, stilleven, portret- en modeltekenen. Door dit alles loopt een vrolijke stoorzender: een veel te grote hond, lief en onstuimig en zonder enig ontzag voor de schone kunsten……

 Na het harde werken wordt een heerlijke maaltijd geserveerd waarna het tijd is voor een siesta, een excursie, een wijnproeverij of nog meer tekenen en schilderen. Om het plaatje compleet te maken: ook voor muziek wordt gezorgd: van jazz tot Mozart. ’s Avonds is de huiskamer het centrum van de wereld: tijd voor een gesprek, een potje schaak, tapas en een glas wijn.

Vóór het slapengaan kijk ik nog even naar de sterrenhemel: adembenemend.

Eigenlijk is een week te kort voor zoveel moois.

Rixta

Het overkomt mij niet vaak dat ik na thuiskomst nog terugverlang naar mijn vakantieplekje; de alledaagse bezigheden heeft toch weer snel de overhand. 

Het was een heerlijke en afwisselende vakantie. Schilderen, zonnen, wandelen, koffie op een dorpsterras, luieren en lezen en dat alles binnen loopafstand, zelfs even opfrissen in la balsa. Vooral dat alles op loopafstand was dat blijft mij bij, ik voelde me midden in de natuur tussen de amandelbomen en in de nabijheid van de bergen, steeds in een andere kleur. We werden lekker verwend met een goed bed, goede douches, een uitgebreid ontbijt en er werd lekker gekookt. Kortom voor herhaling vatbaar en ik kom graag weer terug.

Email:                cortijolabalsa@gmail.com

Telefoon:            0031612044440 / 0034622798351